Na samom početku XVIII veka, u periodu sticanja odgovarajućih istorijsko – društvenih prilika, započinje intenzivniji razvoj Vršca. U tom vremenskom intervalu novije istorije grada i okoline, dolazi do učestalog naseljavanja emigranata ili kolonista, različite verske i nacionalne pripadnosti. Grad je postao utočište izbeglica sa ratom zahvaćenih područja Balkana, ali i doseljenika nemačkog, mađarskog i rumunskog porekla, koji su ovde dospeli motivisani boljim životnim prilikama, u potrazi za poslovima trgovine, zanata, poljoprivrede. Ovim putem se osnažila struktura stanovništva.

U atmosferi preduzimljivih i ambicioznih ljudi, stvorili su se uslovi za maksimum korišćenja mogućnosti geografskog položaja grada, na granici dve Impe­rije i samom raskršću puteva koji iz Evrope vode ka Istoku.

Dolazi do ekonomske ekspanzije i akumulacije kapitala, u čijem se naletu, kao nosilac prosperiteta, rađa jedna nova, mlada građanska klasa.

Zamašni privredni razvoj počinje pojavom industrijske proizvodnje (svila, pivo, vino...). Produkti stvoreni u Vršcu dobijaju nagrade i medalje za kvalitet na sajmovima širom Evrope. Javlja se potreba za jakim saobraćajnim vezama, tako da Vršac 1858. godine dobija železnicu. Podizanje kvaliteta života zavisiće i od obrazovanja stanovništva. Učenici i studenti se školuju u Temišvaru, Pešti, Beču gde dolaze u dodir sa intelektualnom elitom Evrope. Vršac se postepeno urbanizuje, a 1850. godine dobija prvo ulično osvetlenje. Tokom XVIII i XIX veka niču velelepne zgrade, te se osnivaju institucije od društvenog i javnog značaja: veći broj sakralnih objekata, Gradska kuća (1732), prva apoteka (1784), bolnice, Gradska biblioteka (1887), Gradski muzej (1894), Kirhnerova štamparija (1856)...

Grade se udobne kuće za porodično stanovanje od čvrstog materijala. U uslovima izmenjenih životnih navika, ukusa, mode, novoformirana građanska klasa ulepšava svoj enterijer masivnim, stilskim nameštajem, umetničkim predmetima, proizvodima zanatske delatnosti, strane i domaće izrade. Na taj način, najdirektnije, iskazuje svoj prestiž, moć i raskoš.

Eksponati ove izložbe potiču iz vremena XVIII, XIX i XX veka. Predstavljaju, svojim karakteristikama, primerke tada vladajućih stilova: bidermajera, Napoleona III, istoricizma (pseudorenesanse) i secesije. Bidermajer salon, pleni lepotom jednostavnosti, mirnom linijom intimnog enterijera, elegantnim ukrasima, solidnim materijalom. Za razliku od njega, garnitura Napoleona III osvaja pažnju metalno-sedefnom, raskošnom intarzijom, bogatim detaljima, bojom, pozlatom... Reprezentativni primerci primenjene umetnosti (satovi, vaze, porcelan, čaše...), proizvedeni u srednjoevropskim zemljama, bili su u službi dodatnog ukrašavanja enterijera. Umetničke slike pristižu iz raznih zemalja, pretežno susednih, ali se ovde nalaze i radovi vrhunskih srpskih slikara. Izložena su dela Mihalja Munkačija, Jovana Popovića i Uroša Predića. Stilski nameštaj, predmeti primenjene umetnosti i umetničke slike, formom, detaljima, izborom materijala i načinom izrade, govore o duhu vremena u kojem nastaju.

Mahom importnog porekla, ručne i fabričke izrade, ovi predmeti stižu u grad u kojem se trgovalo robom iz čitavog sveta. Oni na najbolji način svedoče o promenama kulturne klime Evrope i učestalih smena stilova u umetnosti tog doba.

Refleksi evropskih društveno-istorijskih kretanja, u multikulturnoj i multietničkoj sredini, omogućiće modernoj građanskoj klasi da postavi temelje savremenog grada, tako da Vršac danas opravdano predstavlja centar jugoistočnog dela Banata. U skladu sa ovom činjenicom, postavka „Građanski život Vršca” na afirmativan način prezentuje postojanje i moć jednog društvenog staleža. Istovremeno, edukativnim i popularnim putem prikazuje bogatstvo Gradskog muzeja Vršac.