Bicikl, kao „vozilo na ljudski pogon”, konstruisan je početkom 19. veka. Izumeo ga je baron de Drais. Ovaj izum, nastao 1817. godine, bio je od drveta i dobio je po svom tvorcu naziv dresina. Sastojao se od točkova (nalik kolskim), sedišta, podupirača za telo vozača i primitivnog upravljača u vidu rude. Nije imao pedale, a vozač ga je pokretao odupirući se nogama od tla.

Pedesetak godina kasnije, u Francuskoj, mehaničar Pjer Mišoa pronašao je pedale, a 1885. godine konstruisane su kočnice.U to vreme počela je i primena prenosnog mehanizma (prvi prednji pogon), a škotski veterinar Danlop je 1858. godine izumeo pneumatske gume. Zahvaljujući ovim izumima bicikl postaje sve brži i sve popularniji kao prevozno sredstvo.

Krajem 19. veka u modi su bili dvotočkaši sa malim zadnjim i velikim prednjim točkom. Vremenom, posle mnogo zabluda u vezi konstrukcije, došlo se do zaključka da je vožnja najudobnija ako su oba točka iste veličine. Tako je nastao klasičan model bicikla, koji se zadržao i do danas.

Biciklizam se kao sport u Vojvodini pojavljuje veoma rano, gotovo istovremeno sa pronalaskom sprave kojom je čovek, koristeći snagu svojih mišića, uspeo da se kreće brže i lakše nego hodajući ili trčeći.

U Vršcu je, daleke 1870. godine, Anton Seibert senior načinio bicikl i poslao ga u Beč na izložbu. Seibert je aprila 1904. godine pomenuti bicikl poklonio Gradskom muzeju u Vršcu. Bicikl je bio izložen u tremu Muzeja o čemu svedoči „Vođ kroz zbirku starina Gradskog muzeja u Vršcu” izdat 1939. godine.

Ludvig (Ljudevit) Gabor, trgovac podrumskim priborom iz Vršca, kupio je 1884. godine u Beču velosiped. Gabor se u mladosti bavio raznim sportovima i među prvima u Vršcu je imao bicikl sa gumama. On se ovim biciklom služio sve do pred Prvi svetski rat. U Vršcu je tada bilo samo četiri takva bicikla i njima se išlo u šetnju kroz glavne ulice grada. Gabor je bio član „Društva za čuvanje zdravlja i prirodno lečenje” („Riklijaneri”), koje je osnovano u Vršcu 1893. godine. Na bregu ispod Kule i danas postoji kuća Riklijanera, u kojoj su se oni sastajali radi vežbanja u prirodi na čistom vazduhu.

Gabor je aprila meseca 1953. godine velosiped poklonio Narodnom muzeju u Vršcu. Kasnije se iselio u Mađarsku (Budimpešta), gde je umro 1965. godine u devedesettrećoj godini života.

Biciklističko društvo u Vršcu postoji od 1897. godine. Iste godine održana je prva biciklistička trka u Vršcu. Trka je održana 21. septembra na Vlajkovačkom (Pančevačkom) putu. Skup gledalaca bio je kraj armicije (zgrada za naplatu pijačne takse) Pančevačkog puta, u tri sata po podne. Po završetku trke, nakon dodele nagrada održana je igranka u hotelu „Baroš”. Jedan od najvatrenijih pristalica vršačkog kluba biciklista bio je vršački bravar Anton Bek.

Najpoznatiji vršački biciklisti u prošlom veku bili su Nikola Jovanov i Čiki. Nikola Jovanov, poznatiji kao Nika Pura, bio je i ostao legenda vršačkog biciklizma.